زرده تخم مرغ چرا زرد است؟



نوع جیره غذایی ، شکل نگهداری و بیماریهای مختلف بر رنگ زرده تخم مرغ تاثیر می گذارد

زرده تخم مرغ ، ماده بسیار خوشرنگ و خوشمزه ای است که بسیاری اوقات زینت بخش سفره های ماست ، آیا تا به حال به این فکر افتاده اید چرا زرده تخم مرغ این همه زرد است؟
رنگ زرده تخم مرغ ، حاصل از موادی به نام گزانتوفیل هاست که از غذایی که مرغ می خورد تامین می شود . رنگ زرده هم با توجه به رنگدانه موجود درغذا، از زرد کمرنگ تا نارنجی متغیر است.
این مواد پس از جذب از دستگاه گوارش وارد جریان خون پرنده می شود و به همان شکل در زرده تخم مرغ ذخیره می گردد. بافت چربی در بدن مرغ یکی از محلهای اصلی ذخیره رنگدانه است.
با توجه به این که مرغ در روز بیش از شب غذا می خورد ، در روز رنگدانه بیشتری به تخمدان انتقال می یابد و این موضوع باعث می شود زرده به صورت خطوط تیره و روشن باشد .

دلایل موثر بر پررنگی و کمرنگی زرده تخم مرغ
عوامل متعددی در تعیین رنگ زرده موثر هستند که می توان آنها را به عوامل ژنتیکی ، مدیریتی و تغذیه ای تقسیم بندی کرد :

الف: خصوصیات ژنتیکی نژاد مرغ:
1- تفاوت در ظرفیت ژنتیکی: انواع نژادهای مرغ تخم گذار در میزان پگمانتاسیون زرده اختلاف دارند. این عامل تا 14 درصد تغییرات تراکم زرده را به خود اختصاص می دهد .
2- وجود تفاوت های فردی در میان پرندگان: ظرفیت ژنتیکی در جذب و پگمانتاسیون زرده در مرغ های یک نژاد متفاوت است .

ب: شکل مدیریت مرغداری:
1- استرس: هر نوع استرس گرمایی (، استرس ناشی از واکسن و ...) و هر نوع سوء مدیریت که باعث عصبی شدن این پرندگان شود باعث کاهش رنگ زرده( به علت کاهش انتقال رنگدانه به تخمدان) می شود.
2- سیستم های پرورش و نگهداری: رنگ زرده تخم مرغ هایی که در قفس نگهداری می شوند ، بهتر از رنگ زرده تخم مرغ هایی است که روی سیستم بستر پرورش می یابند.
3- زمان نگهداری و انبار تخم مرغ: افزایش زمان نگهداری و انبار تخم مرغ باعث کاهش کیفیت رنگ زرده خواهد شد .
4- سلامت و بهداشت مرغها : ابتلا به بیماری به ویژه بیماری هایی که در دستگاه گوارش اختلال ایجاد می کنند. به ویژه کوکسید یوز ، باعث کاهش تولید و جذب رنگدانه ها در روده می شوند و در نتیجه ، رنگ زرده کاهش می یابد . ( کاهش شدید در تبدیل لوئیتین به استرآن در داخل ژرژنوم ) .

ج : جنس جیره غذایی
1- مقدار چربی ذخیره : با افزایش چربی جیره به علت افزایش جذب رنگدانه ، زرده پررنگ تر خواهد شد. علت آن افزایش جایگزینی کاروتنوییدها در زرده تخم مرغ است.
2-مقدار ویتامینA جیره: افزایش ویتامینA باعث کاهش رنگدانه زرد خواهد شد.
3- تاثیر برخی مواد غذایی خاص: پودر گوشت ، کنجاله سویا، زغال و گوگرد باعث کاهش رنگ زرده تخم مرغ خواهد شد.
4- رابطه غذای دریافتی و تعداد تخم مرغ : با افزایش تولید ، مواد رنگدانه در هر تخم مرغ کاهش می یابد.
5-اکسیداسیون رنگدانه : به علت سهولت اکسید اسیون رنگدانه ها ، استفاده از آنتی اکسیدان (VITE ) در جیره ضروری است.
6- مقدار رنگدانه جیره : مقدار رنگدانه در جیره ، مهمترین عامل تعیین کننده رنگ زرده است که باید از طریق جیره تامین شود.رنگدانه های موجود در جیره دو دسته هستند. دسته اول رنگدانه های موجود در مواد تشکیل دهنده جیره است و دسته دوم موادی که به عنوان تامین رنگ زرده به جیره اضافه می شود. که این دسته نیز خود به دو دسته دیگر تقسیم بندی می شوند. مواد اصلی جیره ، نقش بسیار مهمی در تعیین رنگ زرده دارند. مرغهایی که از جیره غذایی با گندم و سورگوم بالا مصرف می کنند تخم مرغهایی با زرده کمرنگ دارند. برگ یونجه و ذرت و منابع اصلی رنگدانه در جیره است. برگ یونجه و ذرت به ترتیب حاوی لوتئین و زاگزانتین است. لازم به ذکر است با افزایش پروتئین ذرت ، مقداررنگدانه آن افزایش می یابد .
رنگدانه های مصنوعی مانند کانتاگزانتین آپو8 کاروتنال که از سوی شرکتهای تجاری مختلف در سراسر جهان تولید می شود، با افزودن مقدارتوصیه شده به جیره ، به راحتی رنگدانه را تامین می کند و می توان با تغییر داد و معمولا پس از سه روز از اضافه کردن آن به جیره ، اثر خود را ظاهر می کنند .

آیا تا به حال فکر کرده اید چرا یک شبانه روز 24 ساعت است



آیا تا به حال فکر کرده اید چرا یک شبانه روز 24 ساعت است و بیست ساعت نیست ؟ یا چرا یک شبانه روز را 16 قسمت نکرده اند ؟
در قدیم راهبه های مصری مسئول اعلام وقت شبانه روز بودند . آنها زمان را در طول روز با اندازه گیری سایه خورشید تعیین می کردند، در شب وقتی نور خورشید نبود، اوقات را با نگاه کردن به آسمان ، موقعیت ستاره ها و بالا آمدن آنها از خط افق تعیین می کردند.
پس از گذشت مدت زمانی مصریان به فکر افتادند تا زمان یک شبانه روز را به گونه ای تقسیم کنند . آنها طول روز خود را 10 ساعت در نظر گرفتند ؛ یک ساعت برای طلوع آقتاب و یک ساعت هم برای غروب خورشید منظور کردند ، یعنی یک روز 12ساعت شد . چون زمان شب و روز را با هم برابر در نظر می گرفتند ، یک شبانه روز اختراع کردند ، در حال حاضر نیز همه از آن تبعیت می کنند . مصریها و رومیهای قدیم ، شبانه روزشان را از نیمه شب آغاز می کردند ؛ همان طور که ما نیز هم اکنون نیمه شب را شروع روز قرا ر می دهیم . اما بابلیها و یونانیها روز را با طلوع خورشید شروع می کردند . یهودیان قدیمی هم آغاز شبانه روز را غروب خورشید در نظر می گرفتند .

آیا جویدن آدامس مفید است



آدامس یک واژه فرنگی است که از حدود پنجاه سال پیش ، در ایران استعمال گردیده است. سقز معادل فارسی آدامس است که در حقیقت ، یک کلمه ترکی و جمعی از گونه های مختلف پسته وحشی است که آن را از ساقه درخت "بنه" به دست می آورند .
ظاهراً این واژه باید با "سق" به معنای کام و سق زدن به معنای جویدن لقمه خشک و سق سیاه به معنی آدم بددل و چشم شور ، هم ریشه و هم خانواده باشد .
برای آنکه سقز بادکنکی و کشدار شود با میوه گیاه پیچنده ای که شبیه زالزالک است به نام ازملک یا کامپوره ، آمیخته می گردد.
آدامس را به عربی "علک" گویند . "علک اصطک" نوعی آدامس است از صمغ اصطکی به وجود می آید . جویدن این سقز ، هم بر تراوش بزاق می افزاید و هم گونه ای از میکروب های مولد بوی بد را کاهش می دهد .


مزایای جویدن آدامس :
1- بازکردن شیپور اوستاش در اختلالاتی مانند بدکاری شیپور یا در شرایطی چون فرود هواپیما و صعود به کوهستانها که گوش دچار هواگرفتگی می شود ، یعنی فشار منفی در صندوق صماخ حاکم می گردد ، ماهیچه های بازکننده شیپور اوستاش با خمیازه یا هوا دادن به گوشها با بینی بسته یا با بلع فعال می گردد . در اینگونه موارد جویدن آدامس کمک زیادی به فعال شدن این ماهیچه ها می کند .
2- تراوش بزاق در موارد یا بیماری های خشکی دهان در اثر کمبود ترشحات بزاق به نام گزروستومی ، در بیماری هایی مانند بیماری شوگرن که غدد بزاقی بزرگ می شوند و گزروستومی حاصل می شود ، آدامس و سقز ، سبب تحریک بزاق در چنین حالاتی می شوند .
3- آدامس جویدن در موارد فلج عضلات صورت مانند فلج عصب زوج هفتم یا فلج بل توصیه شده است ، که کمک به باز توانی ماهیچه های صورت می کند . هر چند عمل جویدن توسط ماهیچه های جونده یا پتریگوئید انجام می گیرد که مربوط به عصب زوج پنجم است .
4- آدامس جویدن در خوشبو کردن دهان موثر است . 85 درصد بوی بد دهان مربوط به فضای دهان می شود و میکروب های هوازی در تولید این بوی آزار دهنده دخالت دارند . از این گذشته ، تحریک تراوش بزاق در اثر آدامس در هضم غذا نیز موثر است .
5- جویدن آدامس برای تمرکز فکر و حواس و کاهش استرس موثر می باشد .

شگفتی های عسل



عسل که واژه ای با ریشه عربی است به ماده شیرین تخمیر شده ای گفته می شود که زنبورعسل آن را تولید می کند . قرآن کریم از تاثیر شفادهندگی عسل سخن می گوید و همچنین از حضرت رسول خدا(ص) روایت شده که می فرمایند: "مردم به چیزی همانند عسل شفا نیافته اند که آن شفای همه دردهاست."
حضرت امیرالمؤمنین علی علیه السلام نیز می فرماید: "عسل شفای همه بیماریهاست و هیچ بیماری نیست ، مگر اینکه بلغم آن را کاهش می دهد و به قلب جلا می بخشد."
بوعلی سینا بزرگترین پزشک مسلمان در قرن چهارم در کتاب" قانون "در طب می نویسد:
عسل اندرون را تقویت ، نیرو را زیاد و اشتها را بازمی کند.
همچنین در جای دیگری کاربرد آن را به صورت نان عسلی وآرد گندم بر روی زخم توصیه می کند و می گوید عسل در به هم آوردن زخمهای چرکین کمک می کند.
مصرف عسل شاید قدمتی به درازای حیات انسان داشته باشد.
قدیمی ترین اسناد پزشکی با قدمت حدود 3500 سال قبل از میلاد که در مصر کشف شده نشان می دهند که عسل برای درمان زخمهای گوارشی، کلیه، چشم و دیگر اندامها استفاده می شده است.

نحوه تولید عسل
زنبورابتدا شهد گلها یا گیاهان را مکیده ودر چینه دان خود با بزاق مخلوط می کند و با چندین بارفرو بردن و بیرون آوردن آن را در کندو به زنبورهای جوان تحویل می دهد. زنبورهای جوان نیزکه غدد آنزیم ساز آنها به حداکثر رشد رسیده، شهد را دهان به دهان می چرخانند و پس از مخلوط کردن با بزاق دهان و فرو بردن و بیرون آوردن از چینه دان عسل ساز خود و گرفتن قسمتی از آب ، آن را تبدیل به عسل می کنند. این عسل در حجره های موم مانند برگردانده می شود . سپس زنبورها با بال زدنهای مکرر آب آن را تبخیر کرده و در نتیجه عسل پخته شده روی آن را با یک ورقه موم سفید می پوشانند. مقدارمختصری از عسل را خود زنبورها مصرف می کنند و بقیه حاصل زحماتشان را ما انسانها استفاده می کنیم. جالب اینکه دانشمندان معتقدند زنبور به هنگام ساختن عسل آنچنان ماهرانه عمل می کند که خواص درمانی و دارویی گیاهان کاملاً به عسل منتقل شده و محفوظ می ماند.
رنگ عسل بر حسب آنکه زنبور بر چه گل و ثمره ای نشسته و از آن بهره گیری کرده تفاوت می کند.

ترکیبات عسل
1- عسل مهمترین منبع مواد قندی طبیعی است و تا کنون 15 نوع قند در آن کشف گردیده که از مهمترین آنها می توان به فروکتوز( قند میوه) به نسبت 40% و گلوکز ( قند انگور) به نسبت 30% و ( قند نیشکر) به نسبت 40% اشاره کرد.
2- عسل به لحاظ داشتن برخی از مواد تخمیری در تبادلات غذایی و کمک به هضم غذا در میان خوراکی ها بالاترین مرتبه را دارد ، مهمترین مواد تخمیری موجود در عسل عبارتند از: آمیلاز، که مواد نشاسته ای را مبدل به قند و اینورتاز، که قند معمولی را به قند انگور و قند میوه مبدل می سازد و نیز کاتلاز، پروکسیداز، ولیپاز.
3- عسل دارای ویتامین های بسیار است که از جمله مهمترین آنها ویتامینB6 , B5 , B2 , B1 ، ویتامینA , E , K , C است. هر چند مقدار این ویتامین ها در عسل زیاد نیست ولی کافی و مفید است. البته مقدار این ویتامینها بستگی به نوع شیره ای دارد که زنبور از گلها می گیرد.
4- عسل دارای انواع پروتئین، اسیدهای آمینه، اسیدهای آلی مثل اسید فورمیک، مشتقات کلروفیل مقداری آنزیم و محرک های حیاتی و رایحه های معطر است.
5- املاح معدنی در عسل فراوانند از جمله: کلسیم ، سدیم، پتاسیم، منگنز، آهن ، کلر ، فسفر، گوگرد و ید.
بسیاری از محققین تاکید دارند که عسل دارای عوامل قوی ضد میکروب است.

موارد استفاده عسل در پزشکی
از عسل در موارد گوناگون به صورت خوراکی و یا به صورت موضعی در درمان بیماریها در طب اطفال، بیماریهای گوارشی، بیماریهای تنفسی، بیماریهای چشمی، بیماریهای زنان و زایمان، بیماریهای گوش و حلق و بینی، بیماریهای قلبی، بیماریهای کلیه و دستگاه عصبی استفاده شده است. شیوع انواع میکروبهای مقاوم به آنتی بیوتیک اخیرا منجر به ارزیابی مجدد روشهای درمانی باستانی از جمله عسل شده است . تحقیقاتی که امروزه بر روی عسل انجام شده ، بر یافته های گذشتگان صحه گذاشته است.
عسل محتوی آنزیم هایی است که ممکن است در فرآیند ترمیم با تحریک ایجاد بافت کمک نماید.
عسل مایع ورمی(یا چرک) را جذب می کند واز این طریق زخم را تمیز می نماید. همچنین عسل درد و تحریک را کاهش می دهد و بوی نامطبوع را از بین می برد.

کفش ، تشخص ؟



بنددار، چسبی، پاشنه بلند، پوتین، ورزشی...
اینها شما را یاد چه چیزی می اندازد؟
نزدیک به پنج هزارسال پیش، مصری ها چیزهایی شبیه کفش ساخته بودند. البته بهتر است به آنها بگوییم پوشینه پا، نه کفش. از کفشهای مصری های قدیم می شود طرز زندگی و طبقات اجتماعی در آن زمان را فهمید . تمدن ایران ، یونان و رم پوشینه های دیگری درست کردند که نشان دهنده طبقه اجتماعی فرد و میزان قدرت او بود. نام بسیاری از این پوشینه ها هنوزهم استفاده می شود. مثل سندلیوم که الان به آن صندل می گویند. درقرن چهارم و پنجم میلادی امپراتوری روم به بیزانس منتقل شد. کم کم تفکرات مسیحی روی کفشها تاثیر گذاشت. چون مسیحی ها اعتقاد داشتند کفش باید کاملاً پوشاننده باشد به همین دلیل کفشها در مغرب زمین ازحالت صندل به شکل روبسته درآمد.
در قرن دهم و دوازدهم میلادی، اروپایی ها در جریان جنگهای صلیبی از علم و دانش مسلمانان حتی برای کفشهایشان استفاده کردند . در قرن چهاردهم، با پیشرفت صنایع ، آرام آرام پارچه و چرم دباغی شده نازک وارد کفش سازی شد. بسیاری قرن چهاردهم را قرن آغاز مد می نامند.
اواخر قرن چهاردهم هم کفشهای نوک تیز مد شد. مردم به هر زحمتی که بود ، پنج تا انگشتشان را در پنجه های نوک تیز می کردند تا ثابت کنند چقدر با شخصیت هستند. شروع این مد از هلند بود؛ جایی که عذاب شست پا و پا درد را برای مردم قرن چهارده میلادی به ارمغان آورد.
اواخر قرن پانزدهم میلادی، وقتی کفش نوک تیز از مد افتاد، کفش نوک پهن مد شد؛ البته بیشتر در شمال اروپا ذهن ها هر روز محصولات تازه تر و عجیب تری بیرون می داد. از نمونه های آن ، کفشهای ونیزی بود که برای خانمها مد شد. این کفشها، یک کفه تخت داشت که زیرش کاملاً پربود و ارتفاعش گاهی به شصت سانتی متر می رسید. از مشکل راه رفتن که بگذریم. وزن این جور کفشها احتمالاً خیلی زیاد بوده است؛ مثل این که راه رفتن در آن سالها با مشقت و بلای بسیار همراه بوده است.
در قرن هفدهم، این پاشنه های وحشتناک از کفشها حذف شد و پاشنه های معقول تری به کفشهای زنانه و مردانه اضافه شد. قرن هفدهم، دراروپا قرن آدمهای پرافاده بود.

جامعه خیلی طبقاتی شده بود و همه می خواستند به هم فخر بفروشند و بهترین راهی که به ذهن مردم رسید، پوشیدن لباسهای خاص بود. مردمی که اهل پز دادن بودند. کفشهای پاشنه بلندی می پوشیدند که روی آن را با حریر بافته بودند. هر چه پاشنه بلندتر بود. موقعیت آن فرد بالاتر می رفت؛ مثل این که در آن زمان کسانی که از بالا به همه چیزهای اطراف نگاه می کردند، احساس قدرت زیادی می کردند. در قرن هیجدهم هم اوضاع همان طوری ماند و فقط شکل پاشنه ها تغییر کرد. به جای حریرهم از چرم رنگی استفاده کردند که به نظرشان بسیار زیبا بود. اما درهمین قرن، اتفاق خیلی مهمی افتاد. سال 1792 مردم از دست پاشنه های بلند و کفشهای حریر خسته شدند و بر ضد جامعه طبقاتی در فرانسه انقلاب کردند. انقلاب کبیر فرانسه، نتایج خیلی مهمی داشت. بعد از آن، مردم که دیگر به دنبال تساوی و برابری بودند پاشنه های بلند را حذف کردند و همه کفشها از نظر ارتفاع یک شکل شد. قرن نوزدهم، قرن همه گیر شدن مد بود.
بازار مد داغ بود راستی علتش چه بود؟ جوابش خیلی ساده است. چون با وجود چرخ خیاطی و پارچه های مصنوعی، کفش خیلی ارزان شد و همه توانستند از کفشهای خوب استفاده کنند. از نمونه های مد آن سالها، مد کفش پنجه مربعی است که نزدیک به پنجاه سال عمرکرد. سال 1850 پوتین خیلی رواج پیدا کرد . گویا همه متوجه شدند که برای کار و فعالیت باید کفش های راحتی به پا داشته باشند .
سال 1914 ، همزمان با آغاز جنگ جهانی اول، کفشهای راحتی اختراع شد. مطمئناً آدمها نمی توانستند زیر بمب و باروت، بچه هایشان را بغل کنند وبا کفشهایی که پاشنه های بلندی داشت این طرف و آن طرف بروند.
از سال 1910 هم که تجارت جهانی شکل گرفت و کشتی ها و هواپیماها محموله ها را از این سر دنیا به آن طرف می بردند، فرهنگ کفش دنیا نیز درهم و برهم شد و کفشها شکل بین المللی به خود گرفتند. از آن به بعد کفش هم داخل صنعت های دیگر شد.
هنوز هم در خیلی از کشورها مردم به دلیل گرمی هوا،پابرهنه راه می روند، مثل هندی ها، بنگال ها یا مردم اوگاندا.
کفش تاثیر زیادی از محیط اطرافش می گیرد. برای مثال کفش مردم آلاسکا با عربها فرق دارد حتی بعد از ظهور اسلام چون مسلمانان عقیده دارند پیش از ورود به مسجد باید کفشهایشان را دربیاورند. کفشهایی اختراع شد که دیواره پشت را نداشت.
همین گیوه خودمان کفش بسیار محکمی است که خیلی خنک است و پا از لای درزهایش به راحتی نفس می کشد مردم ژاپن هم با ساقه های برنج، برای خودشان کفش درست می کنند تا بتوانند موقع کار در مزرعه برنج راحت باشند.
کفشهای قد بلند، کفشهای قد کوتاه، کفشهای ساق دار.